บางครั้งเวลาพูดคุยกับใครเกี่ยวกับเรื่องวิธีการเขียน ผมมักเลือกเปรียบเทียบกับสิ่งอื่นที่ทำให้เห็นภาพ ครั้งหนึ่งเคยเล่าให้คนอื่นฟังว่านักเขียนกับการเริ่มต้นเขียนต้นฉบับนิยายเรื่องใหม่นั้น ไม่ต่างจากการดวลดาบแบบซามูไร สู้กันจนตายไปข้าง ต้องรอดชีวิตผ่านศึกมาให้ได้

 บรรยากาศการต่อสู้ที่มีเพียงแค่คนจับดาบประจันหน้าอยู่เท่านั้นสามารถเข้าใจ ไม่อาจรับรู้ได้ด้วยการเฝ้ามองจากวงนอกหรือเพียงแค่ดูผลลัพธ์สุดท้าย ต้นฉบับชิ้นใหม่เทียบเท่าคู่ต่อสู้รายใหม่ที่เราก้าวเข้าไปท้าทาย ต่อให้ผ่านศึกมามาก ก็ไม่มีทางมั่นใจว่าจะรับมือเอาชนะได้อย่างไร้บาดแผล ถึงคาดเดาเรียนรู้กระบวนท่าการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายมาล่วงหน้า คิดว่าชำนาญเพียงใดก็ตาม ทว่าในห้วงเวลาปะดาบย่อมเกิดเหตุผิดคาดได้เสมอ ล้มยากกว่าที่คิด ถูกสวนกลับโดยไม่ตั้งตัว จิตตกหวาดหวั่นกับสิ่งที่เราไม่เข้าใจ หรือประมาทจนกลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

 สิ่งสำคัญสำหรับการร่อนเร่พเนจรเพื่อเผชิญคู่ต่อสู้ใหม่คือการเตือนจิตไว้ว่าอย่าได้ประมาท หรือประเมินคู่ต่อสู้ต่ำเกินไป  สายตาจงจับจ้องอยู่ที่การเคลื่อนไหวและคมดาบคู่ต่อสู้ หากย่อหย่อนด้วยความมั่นใจ ขาดไร้สมาธิอาจเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ถูกสังหารเสียเอง 

Comment

Comment:

Tweet